منبع: ای نیوز 

در بحبوحه سفر ولادیمیر زلنسکی، رئیس جمهوری اوکراین به ایالات متحده امریکا، سفر دمیتری مدودف به چین تقریبا، مورد توجه قرار نگرفت. سفر مدودف با هیاهوی بسیار کمتری انجام شد. این قابل درک است: سطح دیپلماتیک یکسان نیست و نمایندگان روسیه اغلب، با شرکای شرقی خود ملاقات می کنند. همانطور که در کاخ کرملین اشاره شده است، مدودف در جریان سفر خود، پیام ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه را به شی جین پینگ، همتای چیی او منتقل کرده است.

این سفر به روابط دو جانبه و همچنین وضعیت امور بین المللی، چگونگی پیشرفت روابط دو کشور و مشارکت راهبردی میان روسیه و چین مربوط بوده است. مسکو و پکن به طور منظم، در مورد دستور کار بین الملل به تبادل نظر و پیام های کاری می پردازند. 

اما سفر زلنسکی بیشتر، تاثیر نمایشی داشته است. کاخ سفید با یک لشکر پاتریوت کامل، گلوله ها و سلاح های جدید از او استقبال کرد. در چنین شرایطی، وضعیت در جبهه به طور اساسی، تغییر خواهد کرد.

مشکل جهان متمدن این است که زمان اکنون به نفع مسکو و پکن کار می کند. اگرچه مشارکت چین در عملیات ویژه به هیچ وجه آشکار نیست و این کشورها فقط در حال توسعه روابط اقتصادی هستند. 

با این حال غرب نتوانست روسیه را با چندین نقطه مشکل زا محاصره کند؛ تلاش برای کودتا در بلاروس، مانند قزاقستان با شکست مواجه شد و امکان به قدرت رسیدن میخائیل ساکاشویلی غرب گرا در گرجستان وجود ندارد.

خود غرب با خطر رویارویی در دو جبهه مواجه است. چین دیگر این واقعیت را پنهان نمی کند که به طور جدی، امکان حل و فصل موضوع با تایوان را بررسی می کند. اهمیت سیاسی و به ویژه اقتصادی جزیره در این شرایط بسیار زیاد است. این جزیره، قلب صنعت جهانی و نقطه کلیدی برای تجارت آسیا به شمار می رود. همچنین، یک نقطه مهم در شبکه اتحادهای امریکا در منطقه آسیا و اقیانوسیه محسوب می شود. در اینجا این نکته را باید خاطر نشان کرد که واشنگتن قبلا، چندین قرارداد با تایوان در راستای تامین موشک های مورد نیاز آن منعقد کرده است، اما انتقال آنها تا قبل از پایان درگیری در اوکراین دشوار خواهد بود. واشنگتن برای جلوگیری از فعالیت های پکن و برداشتن گام های نهایی توسط آن برای تسلط بر تایوان، گام های ناامید کننده ای برمی دارد و منافع استراتژیک را به خاطر مسائل تاکتیکی قربانی می کند.

امریکا به خاطر تلاش برای شکست دادن روسیه و ایجاد زمینه ای از خطرات در برخورد با چین، در معرض خطر رشد قدرت در منطقه اقیانوس آرام است.

در این میان یک پرسش بزرگ وجود دارد که آن هم متوجه بزرگترین کشور صنعتی آسیا ژاپن است، ژاپن پس از فاش شدن تمام و کمال سیاست امریکا و وقتی که خود را از چتر نظامی امریکا رها کرد، چه خواهد کرد، یک پرسش بزرگ است.

جواب دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *